Lembrame a um conto que contava minha avoa no que a mulher lhe dizia ao marido que se vinha a morte ele se escondera no forno que ela lhe dizia que nom estava mas, quando a morte chegava a mulher dizia á morte atemoriçada pola mesma "morte ao forno!!!"
É boisimo...acabo de botar unha risotada.
ResponderEliminarBicos!
Non hai mellor defensor ca un can de palleiro...
ResponderEliminarestes dias todo dios a ofrecerme canciños...
ResponderEliminarDe momento, esta túa que vin foi a razón máis poderosa que vin
pasoume coma a bolboretira, colleume desprevenida e botei unha gargallada!
"Ollo o can" que son moi perigosos os donos
ResponderEliminarAgora entendo porque duro tanto! Hehehe!
ResponderEliminar(Teño tres cans no eido...)
Eu sempre pensei que a cega era a Xustiza; pero resulta que a morte tamén é analfabeta...
ResponderEliminarApertas
Fai pouco vin nunha finca un cartel que puña: Ollo co dono que ten mais mal xenio co can.
ResponderEliminarXenial a viñeta do Dávila.
Lembrame a um conto que contava minha avoa no que a mulher lhe dizia ao marido que se vinha a morte ele se escondera no forno que ela lhe dizia que nom estava mas, quando a morte chegava a mulher dizia á morte atemoriçada pola mesma "morte ao forno!!!"
ResponderEliminarMoi bo!! Foi máis rápido o can uliscando os ósos.
ResponderEliminarXenial! Ao máis puro estilo galego!
ResponderEliminarAínda non parei de rir!
Saúdos.